Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Νέα CG-animated ταινία Resident Evil "μολύνει" τη μεγάλη οθόνη

Νέα ταινία από τις Sony και Capcom και αποκαλύψεις από τη Milla
 
Η Sony και η Capcom ενώνουν τις δυνάμεις τους για ακόμη μια φορά, για να κυκλοφορήσουν τη νέα CG-animated Resident Evil ταινία, με το όνομα "Resident Evil: Damnation". Η ταινία θα είναι συνέχεια του Resident Evil: Degeneration και ο Leon S Kennedy θα πρωταγωνιστεί ξανά. Αυτά όμως δεν είναι τα μόνα νέα για τις μεταφορές του franchise στη μεγάλη οθόνη. Η αγαπημένη μας ηθοποιός, Milla Jovovich, η οποία υποδύεται την Alice στις ταινίες Resident Evil, έγραψε στο Twitter: “Η νέα ταινία Resident Evil είναι το πρώτο μέρος της σειράς, που άνοιξε στο νούμερο 1, σε όλο τον κόσμο. Είναι η μεγαλύτερη ταινία της σειράς, οπότε θα κάνουμε οπωσδήποτε μια ακόμα".
Τι λέτε; Θα θέλατε και πέμπτο μέρος; Σκεφτείτε το καλά πριν απαντήσετε...

Νέο trailer για το Final Fantasy XIV

Το οποίο είναι, τουλάχιστον, εντυπωσιακό

Ένα νέο trailer του Final Fantasy XIV αποκαλύφθηκε στο Tokyo Game Show, αν και στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με τα πρώτα επτά λεπτά από το άνοιγμα του παιχνιδιού. Το trailer αυτό είναι σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου με CG και είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Παρουσιάζει πολλές από τις περιοχές του παιχνιδιού και ορισμένα καινούρια τέρατα.
Μπορείτε να το απολαύσετε παρακάτω.
To Final Fantasy XIV θα κυκλοφορήσει παγκοσμίως για PC στις 30 Σεπτεμβρίου, ενώ οι κάτοχοι PS3, θα πρέπει να περιμένουν έως τις 8 Μαρτίου.


Τρεις νέοι τίτλοι από την Capcom

Asura's Wrath, Dead Rising 2: Case West και...νέο Devil May Cry!
H Capcom ανακοίνωσε σήμερα τρεις νέους τίτλους. Ο πρώτος από αυτούς ακούει στο όνομα "Asura's Wrath" και αναπτύσσεται από την CyberConnect2 (Naruto) για Xbox 360 και PS3, χρησιμοποιώντας την Unreal Engine 3. Πρόκειται για ένα παιχνίδι δράσης που αντλεί την έμπνευσή του από την Ασιατική μυθολογία, την ενώνει με την επιστημονική φαντασία και προσφέρει πρωτοφανή επίπεδα δυναμισμού, δράματος και αλληλεπίδρασης. Ο Asura ήταν κάποτε μία αγαπητή θεότητα, αλλά προδόθηκε από τους άλλους θεούς και έχασε όλες του τις δυνάμεις. Κυριευμένος από το θυμό του για την αδικία που υπέστη και ζητώντας εκδίκηση, ο Asura ανακαλύπτει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την οργή προς όφελός του και να εξαπολύσει καταστροφικές επιθέσεις, πολεμώντας ενάντια στους θεούς που τον αδίκησαν και στις γήινες δυνάμεις τους.
Το δεύτερο παιχνίδι που αποκάλυψε η Capcom είναι το Dead Rising 2: Case West, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε τα πάντα αναλυτικά εδώ.
Για το τέλος αφήσαμε το καλύτερο. Νέο παιχνίδι Devil May Cry, λοιπόν, από τη Ninja Theory, που όπως φαίνεται θα αποτελεί ένα reboot για το franchise, με πρωταγωνιστή ένα νεαρό Dante. H Capcom ανέφερε ότι το DNA του Devil May Cry παραμένει, αλλά έχει εμποτιστεί με σκοτεινό και βίαιο gameplay, που υπόσχεται να επαναπροσδιορίσει τη σειρά. Λαμβάνοντας χώρα στη σύγχρονη εποχή, το DmC θα απεικονίζει έναν διπρόσωπο κόσμο όπου τίποτα δεν είναι ποτέ όπως φαίνεται και η γραμμή μεταξύ καλού και κακού είναι συνεχώς θολή. Το DmC θα διατηρήσει αυτό το μείγμα gunplay και μαχών με σπαθιά -σήμα κατατεθέν της σειράς- αλλά θα περιέχει επιπλέον όπλα, ολοκαίνουργιες δυνάμεις και ένα εκσυγχρονισμένο σύστημα gameplay. Tη θέση του creative director στο παιχνίδι έχει αναλάβει ο Tameen Antionades της Ninja Theory, ενώ την όλη διαδικασία θα επιβλέπει ο Hedeaki Itsuno, που έχει εργαστεί σε όλους τους προηγούμενους τίτλους της σειράς. Το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει το 2011 για Xbox 360 και PS3.

 
 



Φήμη: PS2 add on για το PS3;

H πολυπόθητη λειτουργία ίσως, τελικά, γίνει πραγματικότητα

Η δυνατότητα αναπαραγωγής τίτλων του PS2 από το PS3, είναι στην κορυφή της "wishlist" όλων των ιδιοκτητών PlayStation 3, από τότε που τα μοντέλα που είχαν αυτή τη δυνατότητα, σταμάτησαν να κυκλοφορούν στην αγορά. Από ό,τι φαίνεται, όμως, ίσως η δυνατότητα αυτή επιστρέψει με άλλη μορφή. Ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Sony, που δηλώθηκε πριν λίγο καιρό, αφορά ένα περιφερειακό για το PS3, το οποίο μοιάζει πάρα πολύ, σε χαρακτηριστικά, με ένα PS2. Βεβαία, τίποτα δεν είναι επίσημο ακόμα, οπότε μόνο ο καιρός θα δείξει αν είναι αυτό που φαντάζει ή κάτι τελείως διαφορετικό.

Το Gran Turismo 5 πλήρως εξελληνισμένο

Kαι σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις
Η Sony Computer Entertainment και η Polyphony Digital ανακοίνωσαν τρεις διαφορετικές εκδόσεις για το πολυαναμενόμενο Gran Turismo 5 του PlayStation 3, οι οποίες μάλιστα θα διαθέτουν πλήρως ελληνικό μενού! Και οι τρεις εκδόσεις του παιχνιδιού θα κυκλοφορήσουν παράλληλα στις 3 Νοεμβρίου, προσφέροντας στους οπαδούς της αυτοκίνησης περισσότερες επιλογές από ποτέ.
Standard Edition
Περισσότερα από χίλια αυτοκίνητα, μια παγκόσμια κοινότητα οδηγών, οι πιο θρυλικές πίστες στον κόσμο και συνολικά η κορυφαία εμπειρία οδήγησης της ζωής σας -αυτό είναι το Gran Turismo 5. Απολαύστε εκπληκτικό ρεαλισμό, physics που ανεβάζουν τους παλμούς, ανατριχιαστικά υψηλές ταχύτητες και μια τεράστια γκάμα οχημάτων, ενώ συναγωνίζεστε είτε με τους φίλους σας στο σπίτι είτε online με πρωταθλητές από ολόκληρο τον πλανήτη, εμπλουτίζοντας, παράλληλα, τη συλλογή σας με τη γοητευτικότερη συλλογή οχημάτων που πάτησαν ποτέ την άσφαλτο. Ένα από τα πιο επιτυχημένα παιχνίδια οδήγησης όλων των εποχών επιστρέφει με νέα χαρακτηριστικά, καινούρια αυτοκίνητα και μοναδικές εμπειρίες, που θα σας ταξιδέψουν στις πιο γρήγορες ταχύτητες που βιώσατε ποτέ.
Collector's Edition
Μια ιδιαίτερα ποθητή αναβάθμιση για συνειδητοποιημένους οδηγούς και λάτρεις των μηχανοκίνητων, με άφθονη επιπλέον "ιπποδύναμη" να ξεχωρίζει ήδη από την άκρως ελκυστική, συλλεκτική συσκευασία. Εκτός από το ίδιο το παιχνίδι θα βρείτε:
* Ένθετο φυλλάδιο με αποκλειστικό σχεδιασμό.
* Το περιοδικό "Apex" με περισσότερες από 200 σελίδες γεμάτες με συμβουλές οδήγησης, οδηγίες για βελτιώσεις αυτοκινήτων, αφιερώματα σε μελλοντικές τεχνολογίες και πολλά ακόμη.
* Πέντε συλλεκτικές κάρτες με αποκλειστικό σχεδιασμό για την Collector’s Edition.
* Πακέτο οχημάτων "ChromeLine": πέντε βελτιωμένα in-game αυτοκίνητα έτοιμα να αγωνιστούν.
* Αποκλειστικό δυναμικό θέμα (Dynamic Theme) για την XMB του PS3.

Signature Edition
Θυμίζοντας εξαιρετικά το λανσάρισμα κάποιου supercar, αυτή η πολυτελής έκδοση πατάει το γκάζι τέρμα, αμέσως μόλις ανοίξετε την καμπυλόγραμμη αλουμινένια θήκη με το μαύρο ("Obsidian Black") φινίρισμα της Mercedes-Benz SLS AMG. Εκτός από το παιχνίδι, το περιοδικό "Apex" και το πακέτο οχημάτων "ChromeLine" θα βρείτε:
* Μια αποκλειστική μινιατούρα της Mercedes-Benz SLS AMG (κλίμακας 1:43).
* Ένα δερμάτινο πορτοφόλι Gran Turismo και ένα μεταλλικό μπρελόκ Gran Turismo.
* Ένα συλλεκτικό βιβλίο μεγάλων διαστάσεων (Signature Edition coffee table book), στο οποίο παρουσιάζονται τα πιο ελκυστικά αυτοκίνητα και οι πιο όμορφες τοποθεσίες του Gran Turismo.
* Ένα ειδικά σχεδιασμένο για το Gran Turismo 5 USB key, με ένα trailer για τη συνεργασία της Mercedes-Benz με την Polyphony, χάρη στην οποία θα απολαύσουμε στις οθόνες μας την SLS AMG.
* Έξι πρόσθετα in-game ‘Stealth’ αυτοκίνητα -ανάμεσα τους η McLaren F1 και η Mercedes-Benz SLS AMG, αλλά και ένα δυναμικό θέμα.
* Για όσους είναι άνω των 18, προσφέρεται η δυνατότητα να κερδίσουν μια πραγματική Mercedes-Benz SLS AMG -ένα supercar με κινητήρα 6.3 λίτρων και πόρτες-φτερά (τύπου gull-wing)! Οι ακριβείς όροι του διαγωνισμού θα δημοσιευτούν σύντομα στο
eu.gran-turismo.com.
Αν, βέβαια, προπαραγγείλετε τη Standard ή την Collector’s Edition, ίσως να είστε από τους τυχερούς που θα αποκτήσουν μια επιλογή αποκλειστικών in-game οχημάτων -ανάμεσα τους τα Audi R10 TDI Stealth Model, Nissan GT-R GT500 Stealth Model, Honda NSX GT500 Stealth Model, Mazda 787B Stealth Model, McLaren F1 Stealth Model, Mercedes-Benz SLS AMG Stealth Model (περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα).
Ζεστάνετε τις μηχανές σας...

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

Shank


Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 24/08/2010
Πλατφόρμα: Xbox Live/PSN

Βίαιο, γρήγορο και όμορφο αλλά άδειο  
Το Shank είναι ένα 2D scrolling beat’ em up που ξεχώρισε από την αρχή για το ιδιαίτερο art direction του και, κυρίως, για το βραβευμένο animation του. Το Shank δανείζεται στοιχεία τόσο από τα beat’ em ups της Capcom όσο και από διάφορα shoot’ em ups όπως, κυρίως, τα Metal Slug. Φυσικά, έμφαση έχει δοθεί στις μάχες σώμα με σώμα, χωρίς να λείπουν και οι πυροβολισμοί, ενώ η klei Entertainment φρόντισε να γεμίσει το παιχνίδι με πολλές ικανότητες και όπλα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το Shank διαθέτει μία υποτυπώδη ιστορία που θυμίζει έντονα αυτή των ταινιών Kill Bill. Η ιστορία πλαισιώνεται από όμορφα -αν και όχι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα- cut scenes, που κάνουν χρήση του ιδιαίτερου art direction του παιχνιδιού. Υπάρχουν δύο campaigns, ένα βασιζόμενο στην κεντρική ιστορία, το οποίο διαρκεί περίπου 3 ώρες και μπορεί να παιχτεί αποκλειστικά από έναν παίκτη, και ένα co-op campaign, στο οποίο υπάρχει αποκλειστικά offline multiplayer για δύο παίκτες.
Το co-op campaign διαρκεί περίπου το μισό σε σχέση με το πρώτο campaign και αποτελεί prequel της κεντρικής ιστορίας. Πραγματικά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο υπάρχουν αυτοί οι περιορισμοί και γιατί δεν μπορούμε να παίξουμε και τα δύο campaigns, single player ή multiplayer.
Παραδοσιακό beat’ em up ή κάτι άλλο;
Η αλήθεια είναι ότι o τίτλος της klei ξεκινά θεαματικά και πολύ διασκεδαστικά. Γραφικά που κλέβουν την παράσταση, πολλές κινήσεις και σχετική πρόκληση από την αρχή. To Shank είναι λίγο διαφορετικό σε σχέση με τα περισσότερα παρόμοια παιχνίδια. Δεν υπάρχει κίνηση στο βάθος της πίστας, όπως στα παραδοσιακά beat ‘ em ups, αλλά κινούμαστε σε μία ευθεία γραμμή, όπως στα παιχνίδια της σειράς Metal Slug και σε παρόμοια shooters. Με τη βοήθεια ενός πλήκτρου μπορούμε να επιτεθούμε με τους σουγιάδες μας, ένα δεύτερο κουμπί ενεργοποιεί τη χρήση πυροβόλων όπλων -ανάμεσα στα οποία βρίσκονται ένα ζευγάρι πιστόλια, μία καραμπίνα και ένα ζευγάρι αυτόματα όπλα, όλα με αμέτρητες σφαίρες- ενώ με το πάτημα ενός τρίτου κουμπιού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δυνατότερα όπλα όπως ηλεκτρικά πριόνια, αλυσίδες και Katana.
Επίσης, έχουμε στη διάθεση μας χειροβομβίδες, μπορούμε να πιάσουμε σε λαβή τους εχθρούς μας αν είναι κοντά ή πηδώντας πάνω τους από μακριά, ενώ έχουμε τη δυνατότητα να αμυνθούμε στις εχθρικές επιθέσεις ή να τις αποφύγουμε χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη κίνηση που μας αφήνει άτρωτους για λίγο. Τέλος, σε ό,τι αφορά το gameplay, ο τίτλος περιέχει και λίγο απλοϊκό και αρκετά εύκολο platforming. 

Πρώτα απ’ όλα, υπάρχουν όπλα, ικανότητες και τακτικές που είναι υπερβολικά αποτελεσματικές. Το παιχνίδι μας ωθεί να χρησιμοποιούμε συνεχώς τις ίδιες αυτές τακτικές, ενώ όσο περισσότερο προσπαθούμε να πειραματιστούμε, το παιχνίδι γίνεται δυσκολότερο και περισσότερο κουραστικό πάρα διασκεδαστικό.
Τα όπλα που αποκτούμε στην πορεία συμβάλλουν στη δημιυοργία της παράδοξης αυτής καμπύλης δυσκολίας και, τελικά, ειδικά για τους παίκτες με λίγο περισσότερη εμπειρία που θα ανακαλύψουν γρηγορότερα το τί ακριβώς πρέπει να κάνουν, η τελική δυσκολία μάλλον μειώνεται όσο προχωράμε και βρίσκουμε διάφορες "τρύπες", παρά αυξάνεται. Φυσικά, παρόμοιες "φθηνές" τακτικές μπορούν να βρεθούν σε πολλά παιχνίδια, αλλά στο Shank το κακό παραγίνεται από νωρίς, ενώ και το ίδιο το παιχνίδι ενθαρρύνει τη χρήση τους, αφού όπως προαναφέραμε, ο πειραματισμός τιμωρείται.
Με τη χρήση του σουγιά τις περισσότερες φορές μπορούμε να χτυπάμε συνεχώς τους εχθρούς χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν, ενώ η κίνηση αυτή μπορεί να ακυρωθεί και να περάσουμε σε μία αποφυγή αν δούμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Μόλις κάποιος καταλάβει ότι η καραμπίνα σπρώχνει πίσω όλους τους εχθρούς, λογικό είναι κάποια στιγμή να σταθεί σε μία γωνία και να χτυπά τους εχθρούς που δεν θα μπορούν να τον πλησιάζουν.
Στο προαναφερθέν παράδειγμα κάποιος αντίπαλος πιθανόν να έρθει από πίσω μας ή να μας πυροβολήσει από μακριά και θα μας αναγκάσει να αλλάξουμε θέση, αλλά μέχρι να γίνει αυτό, θα έχουμε κάνει πολύ σημαντική ζημιά στους εχθρούς. Αντίστοιχα, όταν κάποιος παρατηρήσει ότι συγκεκριμένες λαβές μπορούν να προκαλέσουν εύκολα υψηλά ποσοστά ζημιάς ή και να σκοτώσουν με ένα χτύπημα τους αντιπάλους, η κατάχρηση των κινήσεων αυτών δεν προκαλεί εντύπωση. Όπως γίνεται φανερό, το Shank γίνεται γρήγορα βαρετό και μάλιστα όποιος δεν ενδιαφέρεται να εξερευνήσει τις, μάλλον περιττές, δυνατότητες που προσφέρει στον τομέα της μάχης, θα μπορέσει να τελειώσει το παιχνίδι αρκετά γρηγορότερα από τις 3 ώρες που προαναφέραμε.
Οι μάχες με τα bosses απαιτούν από τον παίκτη πολύ συγκεκριμένες κινήσεις ή να περιμένουμε το πότε ο αντίπαλος θα μείνει ευάλωτος σε μία λαβή. Ουσιαστικά, οι μάχες αυτές είναι διασκεδαστικές μόνο την πρώτη φορά που θα τις παίξουμε, αφού αν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε γίνονται εντελώς αδιάφορες. Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως είναι φυσικό, στο co-op campaign το παιχνίδι γίνεται πολύ πιο διασκεδαστικό, με εξαίρεση όμως τις boss fights.
Τα bosses του campaign αυτού έχουν υπερβολικά μεγάλες μπάρες ενέργειας και είναι αρκετά κουραστικά. Ο τίτλος, όσον αφορά το single player τουλάχιστον, έχει μικρή αξία επανάληψης και σε αυτό συμβάλει και το διαθέσιμο hard mode. Ούτε λίγο ούτε πολύ, και σε αυτό το βαθμό δυσκολίας παίζουμε περίπου με τον ίδιο τρόπο, ενώ η μεγάλη διαφορά είναι ότι δεν υπάρχουν πια checkpoints. Με αυτόν τον τρόπο, το Shank απαιτεί πολύ μεγάλη υπομονή γιατί, παρόλο που η αύξηση της δυσκολίας δεν είναι τόσο μεγάλη όσο θα περιμέναμε, είναι εύκολο να γίνει λάθος και αυτό τιμωρείται υπερβολικά αυστηρά. Ευτυχώς τα bosses θεωρούνται ως ξεχωριστά επίπεδα.
Γιατί μπερδευτήκαμε έτσι; Προβλήματα χειρισμού
Σε αυτό το σημείο πρέπει να μιλήσουμε για το χειρισμό και για τα προβλήματα που έχει. Ένα σημαντικό λάθος είναι η συλλογή μπουκαλιών που γεμίζουν την ενέργειά μας με το ίδιο κουμπί που χρησιμοποιούμε για την επίθεση με τους σουγιάδες. Όπως είναι φυσικό, για να μη χρησιμοποιήσουμε τα μπουκάλια αυτά κατά λάθος, πρέπει να χρησιμοποιούμε άλλες επιθέσεις, ενώ ένα άλλο λάθος εντοπίζεται στη χρήση του ίδιου πλήκτρου για την άμυνα και την αποφυγή, η οποία γίνεται με το ταυτόχρονο πάτημα της ανάλογης κατεύθυνσης.
Στη φωτιά της μάχης είναι εύκολο να πατήσει κάποιος κατά λάθος μία κατεύθυνση και να βρεθεί κάπου αλλού χωρίς να το θέλει. Αυτό το χαρακτηριστικό οδήγησε τον υπογράφοντα στο να μη χρησιμοποιήσει καθόλου την άμυνα, αλλά μόνο την αποφυγή ούτως ώστε να αποφύγει τέτοιου τύπου λάθη, ωστόσο, αυτό εξαρτάται και από το στυλ παιξίματος του καθενός. Επίσης, στο co-op, όπου έχουμε τη δυνατότητα να "σηκώσουμε" το δεύτερο παίκτη αν χάσει, αυτό γίνεται πάλι με το κουμπί της επίθεσης με τους σουγιάδες. Ειδικά σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται ολόκληρη...τελετουργία για να σηκώσεις τον άλλο παίκτη, αφού με το παραμικρό λάθος ο χαρακτήρας μας απλά θα επιτεθεί στο κενό κάτι που μπορεί να προκαλέσει αρκετό εκνευρισμό, ειδικά στα boss fights.
Επιπροσθέτως, κάποιες φορές υπάρχει μία μικρή καθυστέρηση στην ανταπόκριση του χειρισμού, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις που προσπαθούμε να αλλάξουμε γρήγορα κατεύθυνση και να επιτεθούμε από την άλλη πλευρά, ο χαρακτήρας μας απλά δεν υπακούει. Τα τελευταία προβλήματα σε καμιά περίπτωση δεν θεωρούμε ότι καταστρέφουν το παιχνίδι και δεν συμβαίνουν συχνά, αλλά από τη στιγμή που συμβαίνουν πρέπει να αναφερθούν.
Μία βίαιη ζωγραφιά: Ο τεχνικός τομέας
Ο τεχνικός τομέας του Shank αποτελεί δίχως αμφιβολία το καλύτερο κομμάτι του. Το animation είναι ό,τι καλύτερο έχουμε δει τον τελευταίο καιρό σε 2D περιβάλλον, ενώ και το υπερβίαιο art direction είναι φρέσκο και ελκυστικό. Οι cut scenes του παιχνιδιού ίσως να μην έχουν αρκετό περιεχόμενο, αλλά είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και όμορφες στιλιστικά, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές. Οι μελωδίες που συνοδεύουν το παιχνίδι ταιριάζουν με το ύφος του, ενώ και το voice over είναι επαρκές, πράγματα που ολοκληρώνουν την πολύ καλή εικόνα του τίτλου σε αυτόν τον τομέα.




Συμπεράσματα
Το Shank μπορεί να προσφέρει πολλές στιγμές διασκέδασης, αυτές όμως δεν είναι αρκετές για να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα πολλά προβλήματα, ειδικά όταν μας δίνεται η εντύπωση ότι ο τίτλος κυκλοφόρησε πριν δοκιμαστεί ενδελεχώς, ενώ για ορισμένα ατοπήματα δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία. Ακόμα και το co-op του παιχνιδιού, μια από τις καλύτερες στιγμές του, είναι υπερβολικά "πετσοκομμένο", με αποτέλεσμα αυτό που μένει στο τέλος να είναι το ενδιαφέρον art direction και τα εντυπωσιακά γραφικά του. Ως έχει, το Shank προτείνεται μόνο στους φανατικούς φίλους του είδους, για τη διαφορετική προσέγγιση που προτείνει και για τις όποιες στιγμές διασκέδασης είναι σε θέση να προσφέρει.
  
Reviewer: Νίκος Καβακλής

ProΘετικά

  • Εντυπωσιακό ξεκίνημα στο single player
  • Ξεχωριστός οπτικός τομέας και κορυφαίο animation
  • Διασκεδαστικό co-op

ConsΑρνητικά

  • Προβλήματα ισορροπίας και σχεδιασμού στο gameplay
  • Ο χειρισμός παρουσιάζει προβλήματα
  • Μόνο offline co-op που περιορίζεται σε ένα μικρό campaign
  • Μικρή αξία επανάληψης
 Βαθμολογίες: IGN: 7, Gameover: 6, GamePro: 3,5/5

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

Lara Croft and the Guardian of Light


Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 20/08/2010 (Xbox 360), 28/09/2010 (PS3/PC)
Πλατφόρμα: Xbox 360/PS3/PC

Μια Lara όπως δεν την έχουμε ξαναδεί! 

Τελικά είναι να απορεί κανείς με τις επιλογές της EIDOS γύρω από το πρόσωπο της Lara Croft. Τα τελευταία χρόνια οι τίτλοι στους οποίους πρωταγωνιστεί η συγκεκριμένη ηρωίδα έχουν χάσει κάτι από την μαγεία του παρελθόντος, αλλά το Underworld έδειξε πως η Crystal Dynamics έχει καταφέρει να βρει και πάλι το δρόμο της. Ήδη φημολογείται εδώ και καιρό πως μια νέα, πιο σκοτεινή προσέγγιση βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης,  όμως, μέχρι να συμβεί αυτό, οι οπαδοί της σειράς ας είναι προετοιμασμένοι για κάτι διαφορετικό. Το Lara Croft and the Guardian of Light, δίχως καμιά δόση υπερβολής, αποτελεί την πλέον ανέλπιστη έκπληξη της περιόδου, με την ομάδα ανάπτυξης να καταφέρνει να ανατρέψει το κλίμα καχυποψίας που είχε δημιουργηθεί γύρω από τη νέα πρότασή της.
Η απουσία των λέξεων Tomb Raider από την ονομασία δεν είναι διόλου τυχαία, μιας και τελικά πρόκειται για μια διαφορετική περιπέτεια, μια διαφορετική εμπειρία, η οποία όμως αποδεικνύεται ανέλπιστα ενδιαφέρουσα.
Lara η εξερευνήτρια
Στο Guardian of Light η Lara ταξιδεύει στη ζούγκλα της Νοτίου Αμερικής, αναζητώντας ένα αρχαίο αντικείμενο, τον "Καθρέπτη του Καπνού" (την ιστορία του οποίου είχαμε γνωρίσει και στο Broken Sword 2). Βρίσκοντας το αντικείμενο αυτό, πέφτει σε μια παγίδα, εγκληματίες την αιχμαλωτίζουν, θεότητες ξυπνούν από αρχαίο λήθαργο και...γενικά συμβαίνουν όλα εκείνα τα γεγονότα που σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας περιπέτειας για τη διάσημη Βρετανίδα αρχαιολόγο. Το σενάριο του Guardian of Light δεν διακρίνεται ούτε για την πρωτοτυπία του αλλά ούτε και για τον τρόπο αφήγησης, αλλά τελικά αυτά είναι στοιχεία που ενώ σε άλλες περιπτώσεις θα ενοχλούσαν, εδώ μάλλον περνούν απαρατήρητα.
H αφήγηση της ιστορίας στο GoL γίνεται μέσα από στατικές εικόνες, που θυμίζουν κόμικ, αλλά κόμικ μάλλον χαμηλής ποιότητας. Ωστόσο, το θετικό είναι ότι αυτές οι επιλογές αφήγησης της Crystal Dynamics δεν υποβαθμίζουν το, γενικότερα πολύ σωστά δομημένο, σύνολο.
H μεγαλύτερη αλλαγή που γίνεται αμέσως εμφανής στη νέα περιπέτεια της Lara είναι, φυσικά, η κάμερα ή, για την ακρίβεια, η θέση αυτής. Σε αντίθεση με την κλασική προοπτική τρίτου προσώπου, το Guardian of Light υιοθετεί μια ισομετρική, στατική κάμερα χωρίς δυνατότητα ρύθμισής της. Αυτή η δραματική αλλαγή για το περιβάλλον της σειράς άλλαξε άρδην και τη δομή του gameplay, αφού πλέον έχουμε να κάνουμε με ένα "Tomb Raider: Diablo" αν μας επιτρέπετε την έκφραση. Το ευχάριστο είναι ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Crystal Dynamics κατάφερε να φτιάξει ένα γνήσιο Tomb Raider, μοιράζοντας (σχεδόν) το gameplay της εξερεύνησης και των γρίφων με αυτό της μάχης.
Σκαρφάλωμα και πυροβολισμοί: Το gameplay
Το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζει αποκτώντας τον έλεγχο της Lara μετά τα λίγα λεπτά της εισαγωγής, είναι το πόσο "γλυκό" είναι το gameplay αυτού του τίτλου. Είτε μιλάμε για την κίνηση στο χώρο, είτε για τη χρήση των όπλων (που γίνεται με το συνδυασμό του δεξιού μοχλού και της σκανδάλης), είτε για το platforming, τα πάντα λειτουργούν άριστα.
Η δομή του Guardian of Light είναι απλούστατη και δεν καινοτομεί σε κανένα σημείο της. Η ηρωίδα κινείται σε γραμμικά επίπεδα, εξολοθρεύθει τα κύματα των εχθρών που εμφανίζονται στο δρόμο της και συλλέγει αρχαία αντικείμενα και όπλα που αυξάνουν τα "στατιστικά" της με σκοπό να φτάσει στο τέλος του κάθε επιπέδου. Μέσω ενός απλού μενού, οι παίκτες θα μπορούν να τοποθετούν σε συγκεκριμένα slots ορισμένα πετράδια που ανακαλύπτουν και αυτά με τη σειρά τους να αποφέρουν διαφορετικά αποτελέσματα, όπως μεγαλύτερη αντοχή στα αντίπαλα χτυπήματα, αυξημένη δύναμη πυρός για κάποιο όπλο κ.ο.κ.
Σε γενικές γραμμές, το Guardian of Light δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μεταμοντέρνο dungeon crawler με τον εθισμό για το loot και τις αναβαθμίσεις να κάνει έντονη την εμφάνισή του. Φυσικά, δεν απουσιάζουν και ορισμένοι έξυπνα υλοποιημένοι γρίφοι, που είτε βασίζονται σε platforming μηχανισμούς, είτε σε κλασικό "Tomb Raider" ύφος (τοποθέτησε τις τάδε σφαίρες στις δείνα υποδοχές για να ανοίξει η πύλη κ.ο.κ.).

Ο τρόπος απεικόνισης από ψηλά εξυπηρετεί στην περαιτέρω αξιοποίηση των γρίφων, μιας και ορισμένες ενέργειες στο προσκήνιο, έχουν ανάλογες επιπτώσεις στο βάθος του εκάστοτε επιπέδου, τις οποίες οι παίκτες θα πρέπει να παρατηρήσουν προσεκτικά ώστε να δώσουν λύση σε πολλά εμπόδια που θα συναντήσουν. Στον αντίποδα, η ισομετρική κάμερα δημιουργεί ορισμένα προβλήματα στο platforming, αφού σε αρκετές περιπτώσεις τα άλματα προδίδουν την εκτίμηση που κάνει ο παίκτης για την απόσταση και η Lara καταλήγει στο κενό.
Ένα ημιτελές (για την ώρα) co-op
Και αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά ώστε να μπορέσει κάποιος να δει με θετικό μάτι το Lara Croft and the Guardian of Light, έρχεται το co-op mode για να δώσει το...τελειωτικό χτύπημα. Εδώ, η  φιγούρα του Totec, του "Φύλακα του Φωτός" που βοηθά τη Lara, περνάει στον έλεγχο του δεύτερου παίκτη.
Πλέον, οι δύο χαρακτήρες θα μπορέσουν να λύσουν από κοινού ορισμένους γρίφους και να εξοντώσουν ακόμα πιο εύκολα τους αρκετούς στον αριθμό αντιπάλους που εμφανίζονται. Αξίζει να αναφέρουμε ότι σχεδόν όλοι οι platforming γρίφοι του παιχνιδιού -είτε της βασικής ιστορίας, είτε των challenges-  αλλάζουν άρδην όταν ενεργοποιείται το co-op και προσαρμόζονται στη συνεργασία των δύο παικτών. Δυστυχώς, για την ώρα το συγκεκριμένο mode παρουσιάζει έναν σημαντικό περιορισμό. Πρακτικά, η συνεργασία δύο παικτών μέσω του διαδικτύου είναι ανέφικτη, αλλά η EIDOS δηλώνει πως εντός του επόμενου μήνα το συγκεκριμένο mode θα ενεργοποιηθεί.
Το σύνολο ολοκληρώνεται από έναν πανέμορφο οπτικό τομέα. Η λεπτομέρεια και η ποικιλία βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, ο γενικότερος σχεδιασμός δεν στερείται έμπνευσης, ενώ και οι φωτισμοί είναι αρκούντως εντυπωσιακοί. Μέσα σε αυτά, η κεντρική ηρωίδα κινείται με χάρη εξαιτίας του προσεγμένου animation, ενώ και τα διάφορα εφέ είναι στιγμές που εκπλήσσουν.
Σβήνοντας τη φράση "Tomb Raider": Συμπεράσματα
Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του Lara Croft and the Guardian of Light, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί πως δεν έχουμε μπροστά μας έναν νέο τίτλο της σειράς Tomb Raider. Η Crystal Dynamics θέλησε να δοκιμάσει την τύχη της αγαπημένης ηρωίδας σε ξένα χωράφια και ευτυχώς βγήκε κερδισμένη. Δεν πρόκειται ούτε για κάτι το καινούργιο ούτε για κάτι το ριζοσπαστικό, αλλά είναι τέτοια η συνολική του πληρότητα, που ακόμα και αν κάποιος δεν συγκινείται από τις καμπύλες της Lara, δύσκολα θα καταφέρει να το προσπεράσει.



Ο τίτλος είναι διαθέσιμος μόνο μέσω Xbox Live/Psn/Steam. Στο Live κυκλοφορεί ήδη προς 1200 Microsoft points και θα διατεθεί για τα PlayStation 3 και PC στις 28 Σεπτεμβρίου, ενώ έχουν ήδη ανακοινωθεί πέντε πακέτα επέκτασης με επιπλέον περιεχόμενο.
  
Reviewers: Γιώργος Τσακίρογλου - Γιώργος Καλλίφας

Βαθμολογίες: IGN:8.5/10, Gameover:8/10, Eurogamer:9/10